Boeken

Crossing Border – volgende keer beter

Het beloofde zo’n mooi weekend te worden: ik zou naar de auteursborrel van uitgeverij Signatuur, ’s avonds thuis het verjaardagsfeest van vriendlief vieren en zondag bloggen als een malle over mijn belevenissen. Dat pakte allemaal net iets anders uit..

Het begon goed: op Facebook en vooral Twitter had ik contact gelegd met medebloggers die ook naar de borrel met Joao Ricardo Pedro, Deborah Levy en Richard Russo zouden gaan. Vol enthousiasme stuurden we elkaar berichtjes: hoe kan ik jullie herkennen? Hebben jullie ook zo’n zin in de borrel? Het zou, om met de woorden van Jenny te spreken, eerder een bloggersbijeenkomst worden dan een auteursborrel :) Een rode roos, of het boek Jouw gezicht zal het laatste zijn in de hand met een boekenlegger ver uitstekend waren enkele opties om elkaar te herkennen. Uiteindelijk hebben we elkaar een uitgebreide kledingomschrijving gegeven, als ware het een datingavond. Vol goede moed stapte ik dan ook in Leeuwarden op de trein, voorzien van leesboek (uiteraard Jouw gezicht zal het laatste zijn), een opgeladen telefoon, genoeg eten en een flesje drinken. Den Haag, here I come!

image

Of niet.. Zoals wel vaker het geval is met de NS, liep het ook dit keer niet helemaal als gepland. De trein haalde het keurig tot Almere Centraal, ik zat lekker verdiept in het boek, maar toen begon de machinist ineens te praten. “Er is iets aan de hand bij Weesp. Het is nog niet zeker of deze trein zijn weg kan vervolgen. We moeten nog op nader bericht wachten.” Iets aan de hand, meer duidelijkheid kwam er niet. Het enige andere bericht dat kwam, was slecht bericht, na enkele minuten vol spanning al. “Deze trein gaat zijn weg niΓ©t vervolgen. Hij zal terugkeren naar Zwolle.” Duidelijk. Ik had in de tussentijd al berekend hoeveel vertraging ik zou hebben, en dit bleek teveel te zijn om nog via omwegen mijn weg naar Den Haag, de auteursborrel en mijn medebloggers te vervolgen. Dit in verband met de overige activiteiten die deze avond op mijn planning staan.

Helaas, helaas, helaas, ik ben er niet bij. Geen Deborah Levy, geen Richard Russo maar vooral ook géén Joao Ricardo Pedro voor mij. Ik keer met de spreekwoordelijke staart tussen mijn benen terug naar huis. Hopelijk tot volgend jaar! Signatuur, nogmaals heel erg bedankt voor de uitnodiging, volgende keer beter! Judith, Jenny en de andere bloggers: heel veel plezier! Ik ga jullie blogs in de gaten houden. En wie weet tot de volgende auteursborrel/ bloggersbijeenkomst! :)

Ik heb nog een lange reis naar huis voor de boeg dus ik verdiep me weer in Joao Ricardo Pedro. Zo zie je maar weer: elk nadeel heb z’n voordeel! Crossing Border is overigens nog tot 17 november: vanavond nog in Den Haag, morgen in Antwerpen.

Advertenties

10 gedachten over “Crossing Border – volgende keer beter

  1. Balen zeg, ik had het vorig jaar met Manuscripta. Na 3 uur stond in nog in Utrecht, het was inmiddels al 12 uur geweest, de treinen reden niet verder… Ik ben toen maar gaan shoppen in Utrecht en had wel een leuke dag maar niet waar ik voor gegaan was.

  2. Zo herkenbaar…. ik was ooit naar een concert via zwolle in Amsterdam. bij Lelystad ging het mis. Stonden we vast. En vanaf daar kan je geen kant meer op, behalve terug. Er zouden bussen komen, maar die kwamen na 2 uur. En toen was het concert al begonnen. Diegene die gingen zagen nog 2 nummers. Geld kregen ze niet terug, bij de ns reden ze ook al gratis. Te zonde dat dit gebeurde! Hopelijk volgende keer beter! En k neem aan dat de NS jou alle boeken van de NS boekenweek cadeau doet als troost.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s