Recensie

Recensie: 1Q84

Haruki Murakami – 1Q84

De eerste meeting met de Sisterhood of the Travelling Book Club is geweest, dus ik kan mijn recensie van 1Q84  van Haruki Murakami online zetten. Het was voor de eerste ontmoeting de bedoeling enkel het eerste boek te lezen, maar ik ben overenthousiast aan de hele reeks begonnen. Deze recensie geldt dan ook voor de gehele trilogie.

1Q84 wordt door kenners van het werk van Murakami beschouwd als een van zijn beste, al dan niet zijn beste, werk. Het magnus opus van Murakami. Er zitten typische kenmerken van Murakami in verwerkt: de verwijzingen naar Westerse literatuur, een zwak, sullig mannelijk hoofdpersoon en bizarre gebeurtenissen. Ik was me van al deze ‘typische’ Murakami-kenmerken niet bewust, aangezien 1Q84 het eerste werk was dat ik van hem las. Ik begon dus compleet open minded aan zijn meesterwerk.

Het boek gaat over Tengo en Aomame. Hij is een sullige, rustige, passieve redacteur die door zijn baas gevraagd wordt de ghost writer te zijn voor een bestsell auteur, een zestienjarig meisje. Het boek, getiteld ‘Pop van lucht’, gaat over The Little People, die in een wereld met twee manen een pop van lucht maken voor een meisje in een sekte. Aomame is in alles het tegenovergestelde van Tengo; ze is stoer, assertief, geeft verdedigingslessen en vermoord mannen die zich schuldig maken aan mishandeling van vrouwen. Ze doet dit in opdracht van een oude dame.

Aomame is de eerste die ontdekt dat er naast de normale wereld van 1984 een tweede wereld bestaat, die ze 1q84 noemt (spreek uit als kutienvierentachtig). In die wereld staan twee manen aan de hemel. De paden van Tengo en Aomame lopen steeds dichter langs elkaar, tot een ontmoeting tussen beide onvermijdelijk is. Maar hoe moet dat als Aomame zich in 1q84 bevindt, en Tengo niet?

1q84 compleet

De wereld van Tengo en Aomame, de wereld die Murakami creëert, is een wonderlijke wereld. Een wereld waarin alles mogelijk lijkt, maar waar het gevaar altijd op de loer ligt. De Little People zijn enge wezens, die niks goed in de zin lijken te hebben en de zestienjarige schrijfster die in het leven van Tengo verschijnt, heeft ook haar duistere kant. De trilogie is opgedeeld in drie hele duidelijke delen: deel 1 is de opbouw, deel 2 de climax van spanning, en deel 3 is de ontknoping. En toch is elk deel goed opgebouwd. Murakami is een schrijver die niet schroomt poëtische en diepzinnige beschrijvingen en uiteenzettingen toe te voegen in zijn boek, en ook bij 1Q84 heeft hij het zich als doel gesteld zo mooi mogelijk te schrijven.

De schrijfstijl is bijzonder aangenaam. Prachtige volzinnen wisselen elkaar af, slechts af en toe onderbroken door een literaire verwijzing of zelfs een vulgaire, platte quote van Aomame. Dit maakt het boek zowel vermakelijk als intrigerend. Je weet als lezer niet welke wending het verhaal nu weer gaat nemen, en hoe dit beschreven zal worden door Murakami. De Japanse schrijver is werkelijk een woordvirtuoos. Bovendien is de opzet van 1Q84 zorgvuldig gekozen en uiterst nauwkeurig uitgewerkt. Het verhaal begint met een taxiritje van Aomame, waarbij ze een stuk klassieke muziek hoort die haar doet herinneren aan haar schooltijd. Dit komt gedurende de trilogie steeds terug. Het zijn details als deze die 1Q84 een waar meesterwerk maken. Maar…

Ja, er is een maar. Hoe positief ik ook ben, niet alles is even prachtig en mooi aan Murakami’s werk. Zo stoort het me best wel dat er veel vragen uiteindelijk niet beantwoord worden in deel 3. Ik vind het altijd erg prettig bij het wegleggen van een boek dat ik niet met vragen achterblijf. Je werkt naar een einde toe, niet een half einde. Murakami blijkt dit echter vaker te doen, bleek ook tijdens de Sisterhood-bespreking. Al met al is 1Q84 echt een aanrader, maar was het einde definitiever en gedetailleerder geweest, dan had het boek helemaal een dikke pluim van me gekregen. Jammer, want zo blijf ik toch enigszins beteuterd achter.

1Q84 – Haruki Murakami €25,- voor de gehele trilogie

Advertenties

4 gedachten over “Recensie: 1Q84

  1. Knap verwoord Tessa! Ik heb alleen deel 1 gelezen en tot op een bepaalde hoogte kan ik mij bij je aansluiten. Blijkbaar wordt het voor mij hoog tijd om deel twee aan te schaffen, ben nu wel erg benieuwd naar de climax.

      1. Kan ik me voorstellen :) Hij is echt de moeite waard. En het hoeft natuurlijk niet eens 1Q84 te zijn. Wat te denken van Norwegian Wood of Kafka op het strand?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s