Recensie

Recensie: De boekendief

Markus Zusak – De boekendief

Geweldig, fenomenaal, prachtig en ontroerend: Het zijn een paar frases die ik zag langskomen bij andermans recensie van De boekendief van Markus Zusak. Iedereen die het gelezen heeft, was dezelfde mening bedeeld: De boekendief is een geweldig boek. Tijd voor mij dus om dit boek ook eens open te slaan.

In De boekendief wordt door de ogen van de Dood de kleine Liesel gevolgd. Dit jonge, Duitse meisje is de Boekendief. Tijdens de oorlogsjaren, en ook daarvoor, steelt zij menig boek. Haar eerste boek is Het doodgravers handboek, dat zij op de begraafplaats steelt, nadat zij haar broertje heeft begraven. De Dood komt haar hierna nog enkele keren tegen en is van haar onder de indruk. Hij besluit ons haar verhaal te vertellen.

Liesel wordt ondergebracht in een pleeggezin in de Himmelstraat. Ze wordt liefdevol opgevangen door meneer en mevrouw Hubermann, die haar als hun eigen kind in huis nemen. Vooral haar nieuwe papa steelt haar hart. Hij leert haar vele dingen, waaronder lezen en schrijven. Haar nieuwe mama is streng maar rechtvaardig. Ze scheldt er naar hartelust op los, vooral degenen van wie ze houdt worden uitgescholden voor Saumensch (varkensmens). Het beste vriendje van Liesel is haar buurjongen Rudy. Hij heeft stiekem een oogje op haar, maar het wil hem maar niet lukken een kus van Liesel te stelen.

Samen komen ze het grootste deel van de oorlogsjaren door. Ze gaan erop uit om te stelen – zowel groente, fruit, brood en aardappelen als boeken- en zijn elkaars steun en toeverlaat. Wat Liesel hem echter niet kan vertellen is dat zij thuis een Jood in de kelder hebben: Max. Ook hij wordt een goede vriend van Liesel. Maar hoe fijn Liesel het ook kan hebben in de Himmelstraat, de oorlog en daarmee de Dood liggen altijd op de loer.

de boekendief

Wat kan ik zeggen over De boekendief dat niet allang gezegd is? Ja, het is een geweldig, fenomenaal, prachtig en ontroerend boek. Dit komt niet zozeer vanwege het verhaal -er zijn vele boeken over de Tweede Wereldoorlog geschreven die de nodige drama en gevoeligheid bevatten- als wel door de vertelstijl. Ik noemde het hierboven al even: Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van de Dood. Hierdoor krijg je niet alleen een fijne, brede kijk op het leven van Liesel, maar ook van de oorlog. De Dood heeft het logischerwijs ontzettend druk. Juist daarom is het grappig om te lezen hoe de kleine boekendief Liesel de Dood heeft weten te intrigeren.

Daarnaast is het een bijzonder verhaal dat meer te bieden heeft dan de sores van een klein Duits, brutaal meisje. Ze is groot liefhebber van boeken en schuwt er niet voor terug deze te ontvreemden van anderen. Ze te stelen uit smeulend vuur, ze te stelen uit de privé-bibliotheek van de burgemeestersvrouw. Het zijn de boeken die haar afleiding geven van de ellende van alledag. De boeken die haar binden met anderen. Door voor te lezen aan Max, maar ook door voor te lezen in de schuilkelders en zo de buurtbewoners af te leiden van de bommen die boven hun hoofden op straat landen.

Markus Zusak kende ik al van het boek De boodschapper, waar ik al eerder een recensie over plaatste. Net als De boodschapper is ook dit boek origineel, vlot en verfrissend geschreven. Zusak weet heel goed bijzondere invalshoeken en perspectieven te bedenken en zo de lezer van zijn stuk te brengen. Je denkt te weten wat je kunt verwachten van Zusak, maar dan slaat hij ineens een heel andere weg in. Je blijft geboeid, tot op de laatste bladzijde. Daarnaast zijn de personages leuk, goed uitgediept en grappig. Rudy sluit je in je hart, en ook de nieuwe vader van Liesel, en Max, zijn hartverwarmende personages die een extra dimensie toevoegen aan het verhaal.

Met De boekendief heeft Zusak een roman van formaat geschreven. Het verdient alle lof die het tot nu toe heeft gekregen. Ik zou daarom ook iedereen willen aanraden dit boek te kopen: Het is een verrassend mooie, pure roman.

De boekendief – Markus Zusak €12,50

Advertenties

8 gedachten over “Recensie: De boekendief

  1. Een hele tijd geleden voor mijn idee (ongeveer vier jaar) las ik dit boek in het Engels en ik had enorm veel moeite om erdoorheen te komen. Daardoor heb ik steeds het idee dat ik het geen mooi boek vond. Nu begin ik te twijfelen, want iedereen is er zo lovend over…

    1. Ik denk dat een leeservaring in het Engels inderdaad heel anders is. Gewoon eens de Nederlandse versie lezen en kijken hoe het je dan bevalt :)
      Ik moest er ook even inkomen, vanwege het gekke perspectief, de Dood, maar eenmaal goed begonnen kon ik ‘m maar moeilijk wegleggen :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s