Recensie

Recensie: Oogcontact

Fergus McNeill – Oogcontact

Vorig weekend kreeg ik van De Fontein uitgeverij mijn eerste recensie-ebook toegestuurd: Oogcontact, van Fergus McNeill. Het werd het eerste boek dat ik op mijn gloednieuwe Sony ereader las. En dat was geen straf.

Van app-ontwikkelaar naar thrillerschrijver: Fergus McNeill debuteert met een zeer verrassende thriller. Waar in tv-series, films en boeken altijd een connectie tussen de moordenaar en zijn slachtoffers centraal staat, is dit juist de ontbrekende schakel inΒ Oogcontact. De moordenaar, zakenman Robert Naysmith, kiest zijn slachtoffers juist uiterst willekeurig uit. Hij bepaalt een tijdstip, en de eerste persoon die na dit moment oogcontact met hem maakt, wordt zijn volgende slachtoffer. Naysmith gunt zijn slachtoffers een voorsprong van vierentwintig uur. Daarna begint de jacht.

Aan inspecteur Graham Harland de zware taak om deze moordenaar te pakken. Hij wordt op de zaak gezet na de vondst van het dode lichaam van een hardloopster, het ‘eerste’ slachtoffer van Naysmith. Hij vermoedt al snel dat dit een vooruit geplande moord is, door een zeer intelligente man. Dat deze moordenaar weleens een seriemoordenaar kan zijn, leert Harland bij de vondst van huissleutels van een andere dode. Hij ontdekt een patroon, maar kan hij hiermee ook de moordenaar in de kraag vatten wanneer die zo willekeurig te werk gaat?

oogcontact-fergus-mcneill-9789026133350-voorkant

Het verhaal wordt zowel uit oogpunt van Naysmith als van Harland vertelt. Via de ogen van Naysmith krijg je als lezer een goed beeld van zijn jachttechnieken. Je wordt op sleeptouw genomen tijdens de voorbereiding, het kiezen van het slachtoffer, de jacht en de uiteindelijke uitvoering. Ik heb ooit eens ergens gelezen: “Als je een moord plant, en je kunt van tevoren 15 van de 20 dingen die mis kunnen gaan incalculeren, dan kan het bijna niet meer misgaan.” Tijdens het lezen van Oogcontact hield ik dit steeds in mijn achterhoofd. Naysmith lijkt met werkelijk elk detail rekening te houden. Hij laat niets aan het toeval over. Dat dit een enorm contrast is met de manier waarop hij zijn slachtoffer uitkiest, is treffend. Juist door het kiezen van het slachtoffer aan toeval over te laten, elimineert hij de kans dat er een connectie met hem gevonden kan worden.

Graham Harland is een fijn type inspecteur: doortastend, slim, getroebleerd en koppig. Een echt ouderwetse inspecteur, die zich door niemand uit het veld laat slaan. De persoonlijke kant van Harland die nauwgezet wordt beschreven, doet geen afbreuk aan het verhaal. Sterker nog: het zorgt er juist voor dat je als lezer nog meer binding met het verhaal krijgt. Je voelt met de personages mee. Zelfs met Naysmith. De adrenaline die hij voelt, de opwinding voor hij zijn slag slaat, werken aanstekelijk. En ook Naysmith heeft zijn grenzen. Wanneer hij na zijn gekozen tijdstip oogcontact legt met een kind, wat dus zijn slachtoffer moet worden, raakt hij in paniek. Hij legt zichzelf een andere, loodzware taak op als straf. Hiermee voorkomt hij dat hij een kindermoordenaar wordt.

Fergus McNeill heeft een vlotte schrijfstijl, weet de lezer moeiteloos mee te sleuren in zijn verhaal en weet heel goed de spanning op te bouwen. Het einde is onverwachts en deels onbevredigend, maar dat hindert niet. Het had een groot minpunt kunnen worden, maar vanwege het verrassingselement dat in de ontknoping zit, is dat makkelijk te vergeven. Oogcontact is een verrassende, spannende en vooral originele thriller die ik met veel plezier heb gelezen. Ik hoop daarom ook dat McNeill snel met meer werk komt.

Oogcontact – Fergus McNeill  €19,95

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s