Recensie

Recensie: Poppenspel

Mo Hayder – Poppenspel

Het eerste boek dat ik van Mo Hayder las was Tokyo. Wat een geweldig boek. Ik heb er letterlijk kippenvel van gekregen, zo spannend vond ik ‘m. Daarna volgden meer boeken: Huid, Rot, De Vogelman: ook al zo fijn. Ik stond dan ook vooraan in de rij toen de nieuwste thriller van Hayder verscheen, Poppenspel.

Er worden in dit boek verschillende personages gevolgd. Het begint met Monstermoeder, een patiënte in een zwaarbeveiligde psychiatrische kliniek. Zij beschrijft de angst op haar afdeling voor een wezen genaamd ‘De Maud’. Hiermee bedoelt ze de geest van een oud-directrice, die patiënten strafte door op hun borst te zitten en ze dwong voedsel en drinken te nemen. Er gebeuren vreemde dingen op de afdeling: patienten mutileren zichzelf en overlijden onder verdachte omstandigheden.

AJ is een volgend karakter dat wordt geintroduceerd: hij werkt als zorcoördinator in de kliniek en is heimelijk verliefd op zijn baas, de huidige directrice Melanie. Hij heeft in de gaten dat er dingen spelen die zo verdacht zijn dat ze het intern niet kunnen oplossen. Hij schakelt daarom de hulp in van Jack Caffery, een welbekend personage uit de boeken van Hayder. En dan is er nog Penny. Haar intrede volgt na enkele hoofdstukken en haar kant van het verhaal wordt langzaam vertelt, en pas dan ‘past’ ze binnen het verhaal.

poppenspel 1

Jack Caffery wordt belast met het oplossen van de zaak. Maar hij heeft tevens andere dingen aan zijn hoofd: Flea Marley bijvoorbeeld. Hij probeert haar over te halen het lijk van Misty Kitson aan hem over te dragen. Dit verloopt echter niet als gepland. Ondertussen is hij belast met het vinden van Isaac Handel, een vrijgelaten maar verdwenen psychiatrisch patiënt die zijn ouders op gruwelijke wijze vermoordde. Wat heeft hij te maken met de voorvallen in de kliniek waar ook hij lange tijd patiënt was?

Al deze verhaallijnen zijn samengebracht in Poppenspel. De opbouw van het verhaal is dan ook lang. Personages worden geïntroduceerd, je leert over hun achtergrond, maar ondertussen is er die dreiging: Wat is er gaande in de psychiatrische kliniek? Wie wordt het volgende slachtoffer. De slotfinale is groots. Alle puzzelstukjes vallen op hun plek, en laten de lezer met een voldaan gevoel achter. Hayder heeft met Poppenspel een ingenieus opgebouwde en briljant uitgevoerde thriller geschreven.

Het is erg prettig dat het verhaal vanuit verschillende oogpunten wordt vertelt. Hiermee krijg je als lezer de benodigde informatie over de personages, de gebeurtenissen en daarmee ook inzicht in wat er nu werkelijk gebeurd is. Tijdens het lezen spookten er wel vijf verschillende scenario’s door mijn hoofd: Zo zal het wel in elkaar zitten. Maar ik zat er helemaal naast. De plotwendingen die Hayder toepast in dit boek zijn erg knap gedaan. Het einde is erg onverwachts, zoals ik van Hayder gewend ben.

En net als bij Tokyo had ik ook dit keer een kippenvel-moment. Je gaat zo op in het verhaal, en wanneer er dan plotseling iets onverwachts gebeurt wat grote gevolgen heeft voor de rest van het verhaal, raakt dit je tot in je kleine teen. Het verhaal heeft me opgeslokt, me beziggehouden en pas losgelaten na het dankwoord. Poppenspel was het wachten waard. Hayder heeft nogmaals bewezen een briljant thrillerschrijfster te zijn.

Poppenspel – Mo Hayder €19,95

Advertenties

5 gedachten over “Recensie: Poppenspel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s