Boeken

Boekennerd, de stoere versie

Ik ben dan wel een zelfverklaard boekennerd, ik ben ook best stoer. Ik heb namelijk agressietraining gehad op mijn werk. En hoe!

Dit ben ik, maar dan stoerder!
Dit ben ik, maar dan stoerder!

Afgelopen woensdag was de eerste les. Er was ons al verteld: Doe loszittende kleding aan, want we gaan fysiek bezig. Oke, dat beloofde veel goeds. Ik werk namelijk bij de gemeente in mijn stad, en aangezien daar af en toe een klant wel eens uit zijn of haar naadje wil gaan, is het voor ons handig om te weten: hoe te handelen met agressie? Hoe krijg je iemand weer rustig? Hoe hou je de controle in een gesprek? Daarbij hoorde -hoe leuk!- ook een stuk zelfverdediging. We zouden les krijgen van een externe agressie-trainer en een Nederlands kampioen taekwondo, jippie!

Een grote bulk spieren. Anders kan ik onze leraar niet omschrijven. Hij is zowel agent als taekwondo-kampioen dus daar konden we genoeg van leren! We begonnen rustig met intimidatie-oefeningen: onze externe trainer – een man van bijna 2 meter, een zware, lage stem en handen als kolenschoppen, maar verder wel een hele vriendelijke man- kwam tot 10, misschien wel 5, centimeter voor je staan en begon je te kleineren. “Wat zit je nou stom te kijken? Wat denk jij wel niet, klein onderkruipsel? Wat wil je nou?” In oefening twee werd dat gevolgd door licht duwwerk, heel akelig allemaal want ook al weet je dat hij niks doet; het voelt heel naar aan. Je wordt er zelfs een beetje agressief van.

Daarna was het tijd voor het echte werk: schoppen, slaan, afweren, hoeken en meppen! Tegen elkaar! We mochten ons helemaal uitleven op elkaar. Dat was echt fantastisch! Omdat we als groep zijnde zo enthousiast waren hebben we talloze oefeningen gedaan. Van keihard slaan met links en rechts afgewisseld tot om de nek van je tegenstander hangen en knietjes geven. Ook leerden we welke drukpunten zelfs de grootste beer uitschakelen. En dat gingen we ook allemaal ervaren. Dat was dan weer iets minder…

Een voor een werden de drukpunten benoemd: achter het hoogste punt van je kaak, achter je strottenhoofd, in het kuiltje van je keel, een specifieke spier achter je elleboog, het driehoekje tussen je duim en wijsvinger, knieholtes, middenvoetsbeentje, etc. Gelukkig werden we niet geraakt in onze knieholte of op de voet, maar de rest hebben we wel degelijk aan den lijve ondervonden. Zodra het echter heel pijnlijk werd, hield onze taekwondo-leraar direct op. Maar wat deed het gemeen pijn! Vooral achter je kaak, bah! Daar wil je echt niet gegrepen worden… Laat staan aan opgetild worden zoals bij ons gebeurde.

Tot slot leerden we hoe we ons uit bepaalde grepen konden bevrijden. Ik daag iedereen uit mij stevig de hand te schudden en niet meer los te laten: ik kom vrij! Ik weet precies hoe. Aan het eind van de les mochten we plankjes doorslaan. Met vlakke hand, zoals de echte karatekids het ook doen. BAM! Ik sloeg mijn plankje direct doormidden. Wat een heerlijk gevoel!

Wie mij niet gelooft: ik heb de blauwe plekken om dit verhaal te bewijzen. Mijn hand heeft een prachtige gele verkleuring, die ongetwijfeld nog zal veranderen naar groen, blauw en paars, en mijn elleboog heeft een prachtige, paarse plek. Ik draag ze met trots, want: nobody messes with deze boekennerd! 

Advertenties

6 gedachten over “Boekennerd, de stoere versie

  1. Taekwondo (tae voet, kwon hand of vuist en do de manier of de weg) heeft mijn zoon vroeger ook nog gedaan. Dus die trukjes kan ik mij ook nog levendig voorstellen, zeker toen hij eens even in het kuiltje van mijn keel ging drukken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s