Boeken

Don’t mess with the bieb

Bezoekjes aan de bieb horen ontspannend te zijn. Mijn bezoek van vandaag was dat allerminst. Ik was namelijk te laat met het terugbrengen van boeken. Ja, te laat. Ik. De schande…

De drie boeken die ik had geleend (en niet eens fatsoenlijk aan toe was gekomen vanwege werk en andere belangrijkere dingen) hadden afgelopen maandag namelijk ingeleverd moeten worden. Shame on me dus dat ik het vandaag pas heb gedaan, op Goede Vrijdag want: een goede dag vraagt om een goede daad. Dus op naar de bieb, met mijn boeken onder de arm.

Waarom is het een paar dagen te laat inleveren van een drietal boeken zo erg? Nou…. Ik heb namelijk een slechte voorgeschiedenis met de bibliotheek. Ik heb namelijk ooit eens het ergste gedaan wat je kunt doen in bibliotheekland: een boek helemaal nooit meer ingeleverd! Nooit meer. Gewoon altijd gehouden. Of in elk geval tot ik het helemaal verstoft onder mijn bed terug vond en het daarna maar (oh ik denk er nog in horror aan terug) heb weggegooid. Weggegooid ja. Het zou nu compleet ondenkbaar zijn maar in mijn tienerjaren hield ik er blijkbaar hele andere normen en waarden op na!

Ik moet zeggen dat de bibliotheek zich destijds ook niet van haar meest fanatieke kant heeft laten zien. Ik heb namelijk nooit een rekening gehad, geen incassobureau op mijn dak die mijn kamertje wel eens even door zou graven op zoek naar het Verloren Boek. Nee, niks van dat al. Mijn ‘misdaad’ werd getolereerd, hoe Hollands wil je het hebben?

Toen ik een paar jaar geleden -het kunnen niet meer dan drie jaren geleden zijn geweest- weer een abonnement nam op de bibliotheek zweette ik dan ook peentjes: Zou er alsnog een rekening op mijn naam klaarliggen voor me? Zou ik alsnog een duizelingwekkend hoog bedrag moeten betalen ter vergoeding voor het Verloren Boek? Of zou ik direct ingerekend worden door de bibliotheekpolitie onder het motto: “We hebben haar! De notoire boekendief! Als tiener drukte zij een boek achterover maar nu hebben we haar!” Brrr, vreselijk, ik zag de krantenkoppen al voor me.

Ja, angst doet rare dingen met je hersenen. Natuurlijk werd ik niet ingerekend, natuurlijk lag er niet een rekening op me te wachten. Maar het had gekund! Je weet het maar nooit met de bieb-medewerkers. Een bibliothecaris wordt in films en kluchten niet voor niets standaard afgebeeld als een chagrijnige, strenge, verbitterde vrouw met afzichtelijk uiterlijk. Als levensechte waarschuwing: Don’t mess with the bieb!

Zoiets dus:

AngryLibrarian

Gelukkig gingen ook dit keer de alarmbellen niet af en heb ik anoniem en zonder het argwaan te wekken van het personeel -veelal jeugdige studenten die liever met hun telefoons bezig zijn dan achter boekendieven aan te zitten in plaats van angstaanjagende oude besjes- mijn boeken ingeleverd. Ik heb nog even overwogen een nieuwe lading boeken mee te nemen maar ik laat het maar even zo. Mijn hart had al genoeg doorstaan qua adrenaline, en langer in het hol van de leeuw blijven leek me niet verstandig. Binnenkort maar weer eens, lekker anoniem!

Advertenties

5 gedachten over “Don’t mess with the bieb

  1. Wat een zonde Tessa!! Foei, als ik dit geweten had … hmm.. volgens mij wist ik het eigenlijk wel. Nou goed, shame on you!! En een dikke kus omdat je zo eerlijk bent :-)

  2. Ja dat klopt ja, van zo’n vreselijke rapper met een white trash naam. Kan er even niet op komen. Volgens mij moest hij wel flink betalen. Je bent er maar weer goed vanaf gekomen met je bambi-ogen :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s