Uncategorized

Ode aan…. liefdesverhalen

Romeo & Julia, Tristan & Isolde, Valentijn en Cupido: het zijn niet alleen bekende namen uit de geschiedenis maar ook symbolen van liefde. In al haar facetten. Hoewel je de meeste namen wellicht kent via films, waren het eerst boekverhalen.

Liefdesverhalen in boek genoteerd: de traditie te schrijven over een tragische liefde, een opbloeiende liefde, een stervende liefde, een vervlogen liefde of een eeuwigdurende liefde is van alle tijden. Wie kent het beroemde verhaal van Romeo & Julia uit Verona niet? Twee tieners worden verliefd maar het is een verboden liefde omdat ze uit verschillende milieus komen. Drama alom, heerlijk leesvoer gegarandeerd. Maar er bestaan oudere liefdesverhalen, zoals dat van Helene van Troje om wie zelfs een jarenlange oorlog is gevoerd. Zij was namelijk weggelopen met haar minnaar uit Troje, maar haar echtgenoot liet haar niet zo snel gaan. Duizenden mannen zijn gestorven voor de eer van vrouwe Helene.

Dan is er nog Elizabeth Bennet. In de klassieker Trots en Vooroordeel van Jane Austen leren we deze intelligente Britse en haar vier zussen kennen. Hun moeder probeert ze volgens goed gebruik alle vijf zo snel mogelijk aan de man te krijgen, en Elizabeth vindt liefde bij de onmogelijke, afstandelijke Fitzwilliam Darcy. Hun liefdesverhaal is meerdere keren verfilmd en schemert zelfs door in andere boeken, zoals Bridget Jones.

Hedendaagse liefdesverhalen zijn echter net zo mooi, net zo ontroerend en minstens zo dramatisch. Hier een paar van mijn favorieten:

Wat bijvoorbeeld te denken van het meesterwerk van Arthur Japin, Een schitterend gebrek? Dit boek vertelt over de ware liefde van Giacomo Cassanova, Lucia. Het is een tragische liefde, die gedoemd is in kinderschoenen te blijven staan. Een toekomst voor de twee samen zit er nooit in. Het is de enige vrouw waarvan Casanova in zijn memoires gezegd heeft dat hij haar groot onrecht heeft aangedaan. Hoe, dat ga ik hier niet uit de doeken doen, maar het kenmerkende thema van Japin over opoffering en vergiffenis komt ook hier sterk vertegenwoordigd naar voren.

Aangezien ik het bijna poëtische werk van Latijns-Amerikaanse schrijvers erg kan waarderen kan ook een Latijns-Amerikaans liefdesverhaal hier niet ontbreken. Gabriel García Márquez schreef het prachtige boek Liefde in tijden van cholera. Hoewel de titel niet erg romantisch klinkt (Cholera? Bleegh!) is het een prachtig verhaal over de hopeloos verliefde Florentino Ariza. Hij beleeft in zijn tienerjaren een kortstondige romance -of beter gezegd: kalverliefde- met Fermina Daza. Hoewel zij beseft dat het een hopeloze kinderliefde was en verdergaat met haar leven door te trouwen met een andere man, kan Florentino haar maar niet vergeten. Als haar echtgenoot sterft, gaat hij dan ook direct weer achter haar aan, hoewel ze dan allebei al een aanzienlijk stuk ouder zijn. Stalken? Ja, een beetje wel, maar het getuigt ook van de onvoorwaardelijke liefde die iemand voor een ander kan hebben. En dat is natuurlijk heel romantisch, toch?

Een paar van mijn favoriete (hedendaagse) liefdesverhalen.
Een paar van mijn favoriete (hedendaagse) liefdesverhalen.

Een volgend verhaal dat ik met veel plezier heb gelezen is Het verhaal van mooi meisje van Rachel Simon. Hoewel dit op het eerste gezicht niet een liefdesverhaal is -het gaat bovenal over de rasverschillen in Amerika- is dit toch wel degelijk zo. De blanke Lynnie praat niet, ze spreekt werkelijk geen woord waardoor ze als stom wordt gezien en in een inrichting wordt gestopt door haar familie. Hier ontmoet ze de zwarte, dove man die haar grote liefde blijkt te zijn. Hun liefde is helaas onmogelijk, en ze raken elkaar helaas kwijt maar ze vinden langzaam maar zeker hun weg naar elkaar terug. Dit duurt echter vele jaren waarin ze beide zowel verschrikkelijke als mooie dingen meemaken.

Dan is er nog P.s. ik hou van je van Cecilia Ahern. Als het goed is, is dit een bekender verhaal. Het is immers succesvol verfilmd. Ik zal het verhaal dan ook in het kort vertellen: Holly en Gerry zijn een jonggetrouwd stel als Gerry ongeneeslijk ziek blijkt te zijn. Terwijl Holly na het overlijden van Gerry de draad van haar leven weer op moet pikken krijgt ze elke maand een briefje van Gerry, een aankondiging van een verrassing of opdracht die hij voor haar heeft. Elk briefje is ondertekend met ‘p.s. ik hou van je”. Moraal van dit liefdesverhaal: onvoorwaardelijke liefde sterft nooit.

Ik zou nog veel meer boeken kunnen noemen maar dan zou dit een eindeloos bericht worden. Of het nu een klassieker is als Jane Eyre, of een moderne vertelling als Vijftig tinten grijs, het aanbod van romans zal altijd toereikend blijven. Qua opzet zijn ze echter wel gewijzigd. Een boek als Vijftig tinten grijs was ten tijde van Trots en vooroordeel uiteraard ondenkbaar geweest. En de preutse, voorzichtige, brave liefdes van Trots en vooroordeel komen vandaag de dag hopeloos ouderwets over.

Wat de boeken allemaal echter gemeen hebben is dat ze heerlijk weglezen en je doen verlangen naar eenzelfde soort waanzinnige, krankzinnige, onlogische, onvoorwaardelijke, hartstochtige liefde in je eigen leven. Pak dus een boek van Sophie Kinsella, David Nicholls, Jane Austen of  desnoods Jill Mansell en verlies jezelf in de liefde! Het is per slot van rekening morgen Valentijnsdag.. Veel plezier!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s