Uncategorized

Blij dat ik glij

Het sneeuwt. Middelmatig hard, maar toch: het sneeuwt. Er lag ook al een laag van afgelopen nacht en het is dat ik er vandaag niet op de fiets op uit moet want anders had ik me toch zorgen gemaakt. Want hoe kom je die witte blubber zonder kleerscheuren door?

Tip 1 – Geen harde banden: Het is vroeg in de ochtend. Buiten is het nog donker en toch moet je op de fiets naar een verplichting toe. Of het nu werk, school of iets anders is: je zult door de sneeuw moeten ploeteren. Op je praktische Gazelle met bandjes van slechts vier centimeter breed. Heerlijk. Het fietspad is helaas niet maagdelijk schoon wit, maar al platgereden door ander fietstuig. Gevolg: kronkelige fietssporen waarvan je weet dat de platgereden sneeuw glibberig en glad zal zijn. Om je niet te verliezen in de tien verschillende fietssporen die hier en daar op een vervelende, hobbelige, elkaar overtreffende manier samenkomen hier de belangrijkste tip die ik kan geven: Zorg dat je geen hard opgepompte banden hebt. ‘Zachte’ banden zorgen namelijk voor grip. Gebruik die grip, als je leven je dierbaar is.

Tip 2- Tempo maken: Een fietspad vol platgereden, opgevroren fietssporen is de nachtmerrie van elke fietser. Maar het is onvermijdelijk en zal toch getrotseerd moeten worden. Hoe pak je dat aan? Door vooral niet al te langzaam te fietsen. Ja, ik snap het, ik denk er ook zo over: je instinct zegt dat je niet te snel moet omdat je dan harder kunt vallen. Compleet begrijpelijk, maar toch: niet juist. Wie zacht fietst blijft namelijk langer in de fietssporen hangen. Zorg dus dat je een beetje tempo kunt maken. Dan worden die sporen in de sneeuw niet meer dan een vervelend hobbeltje in de weg. Onthoud goed: jij bent de baas, niet de sneeuw!

Glibberen op de fiets: het is elke winter weer een obstakel voor menig fietser.
Glibberen op de fiets: het is elke winter weer een obstakel voor menig fietser.

Tip 3 – Stap niet (slaap) dronken op de fiets: Het klinkt zo logisch en zo vermijdbaar. En toch. Ik spreek uit eigen ervaring. Zorg dat je een helder hoofd hebt als je op de fiets stapt. Toen ik jong en onbezonnen was, stapte ik eens de fiets op na een kort nachtje vol alcohol om bij mijn oma langs te gaan. Ik merkte de eerste dertig meter al dat mijn achterband steeds wegslipte, maar ik dacht er verder niet over na. Toen ik een grote bocht moest maken ging het mis. Ik gleed uit en viel keihard onderuit. Mijn heup is twee weken blauw geweest, want heup en stoep gaan niet goed samen, en aan de binnenkant van mijn been zat een nog een blauwe plek ter grootte van een uit de kluiten gewassen theekop. Het stuur van mijn fiets had mijn binnenbeen namelijk als landingsbaan uitgekozen. Ik liep twee dagen mank en kon langere tijd niet met mijn benen over elkaar zitten. Wees dus gewaarschuwd. Het landschap is zo mooi onder een witte deken, die andere fietsers zijn inderdaad maar aan het aankloten en dat zevende drankje was gisteravond echt de lekkerste, maar concentreer je. Dan kun je nog wekenlang met je benen over elkaar zitten.

Tip 4 – Laat de fiets lekker staan: Zie je de zware overtocht, de Hel van 2012/2013 toch niet zitten? Ik neem het je niet kwalijk. Nederland mag dan wel een fietsland zijn, dat betekent niet dat we geen andere middelen hebben om ergens te komen. Zorg dat je opgehaald wordt in de auto, pak de bus of wandel naar je bestemming. De fiets is een makkelijk, gratis vervoermiddel maar het is in de winter zeker niet de veiligste manier om ergens aan te komen. Vergeet dus even dat je een Nederlander bent en kies voor gemak. Daar heb je een hele winter profijt van.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s