Uncategorized

Polderporno

Ik ga vast veel fashionliefhebbers en tijdschriftadicts tegen het verkeerde been schoppen maar ik kom er maar eerlijk voor uit: Ik vind de Nederlandse Vogue tegenvallen. Echt tegenvallen. En ik ga me er niet voor verontschuldigen.

Het besef daagde me toen een facebook-friend postte dat zij teleurgesteld was in de tweede Vogue. En verhip: bij mij vielen de oogkleppen toen ook af. Hoe had ik zo blind kunnen zijn? Ja, de teksten zitten goed in elkaar, en ja de foto’s zijn van hoge kwaliteit, en ja de mode is goed vertegenwoordigd. Maar maakt dat ook direct een lekker leesbaar, goed in elkaar zittend blad? Nee. Helaas niet. De algehele toon van de Nederlandse Vogue vind ik pretentieus. ‘Kijk ons eens uitmaken welke kunstenaar of fotograaf de moeite van het noemen waard is’. Natuurlijk mag een tijdschrift voor haar standpunten uitkomen, maar het is wel heel erg ‘ons kent ons’. Illustraties zijn er uiteraard van Piet Paris, en hoewel de nadruk op Nederlands vakschap erg fijn is, is het wel een beetje beperkt: de top van de Nederlandse modellen draaft nummer na nummer weer op. Waar blijft Doutzen? Waar is Lara? Als je dan toch wilt scoren, doe dat dan met een internationaal gerenommeerd model.

En dan al het Nederlands bloot. Wat zijn de tepels van de modellen toch weer goed vertegenwoordigd. Een mooie, artistieke fotoshoot op locatie? Tepel. In de studio voor een themashoot? Tepel. Leuke bikinishoot op het strand? Face down ass up naar de camera: polderporno! Als iets stereotype is voor de Nederlandse kunst-, film- of theaterwereld is het naakt. Functioneel, overbodig en recht-in-your-face naakt. Ik had gehoopt dat een professioneel blad als Vogue zich hier verre van zou houden, maar helaas. Ik ben heus geen puriteinse, preutse Hollandse meid maar elke tien bladzijdes een tepel op mijn netvlies is me iets teveel gevraagd.

Vanmiddag landde het juli/augustus nummer op mijn deurmat. Het belooft een interview met Neelie Kroes (ga je schamen als je haar niet kent!) en tijdens het bladeren zag ik ook een spread over Karin Slaughter, een van mijn favoriete thrillerschrijfsters. Vooruit dan, ik geef de Nederlandse Vogue nog een kans. Voor Karin, en voor Neelie. Want voor de mode, daar doe ik het allang niet meer voor.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s