Boeken·Uncategorized

Fans!

Nog niet zo lang geleden was ik met een vriendin en haar ouders naar de voorstelling van Paulien Cornelisse in de Stadsschouwburg in Groningen. De avond begon goed toen bleek dat Paulien herself net als wij de Wagamama als eetplek had uitgekozen.

Hoewel wij hier rustig onder bleven, wees en schreeuwde de moeder van mijn vriendin als door een wesp gestoken: “Kijk! Daar zit ze! PAULIEN!” Hoewel we bijna in elkaar krompen van schaamte en haar tot stilte maanden door net zo hard te ‘ shhhtttt’-en, waagden we toch een blik. En ja hoor, daar zat ze. Paulien Cornelisse. In volle glorie. Te eten. Japans. Met stokjes. Wat is ze toch lekker normaal gebleven.

We zijn niet naar haar toe gegaan om haar te vragen om een foto, of een handtekening in een van onze boekjes. Want, zo redeneerden wij, zij heeft ook recht op een rustige maaltijd zonder gestoord te worden. Heus. Dus bleven wij zitten aan ons tafeltje, af en toe nieuwsgierige blikken op haar werpend. Met wie zat ze daar? Welke maaltijd nuttigde ze? Had ze onze uitbarsting net gezien? (kan niet missen!) Of zou ze nu opletten op wat wij zeiden zodat ze dat zou gebruiken in haar voorstelling? We zagen het al helemaal voor ons dat ze opkomt en zou zeggen: “Ik was net heeeeerlijk aan het eten bij de Wagamama en daar zaten twee meisjes en een vrouw die mij overduidelijk gespot hadden maar mij niet durfden te benaderen. Tegen hen zou ik willen zeggen: kom me na de voorstelling even opzoeken. Dan krijgen jullie alsnog je fan-moment.” Of: “Ik zat net te eten en vlakbij me zaten drie dames: de gesprekken die zij voerden waren in perfect Nederlands. Echt. Ik probeerde ze te betrappen op fout taalgebruik maar het is me niet gelukt. Een applausje voor deze dames graag, want ik weet zeker -door hun wijs- en schreeuwgedrag- dat ze hier aanwezig zijn.”

Zo ging het natuurlijk niet, maar o wat zou het mooi zijn geweest. Feit is natuurlijk dat we inderdaad te schijterig waren om haar te benaderen. Haar posse zag er namelijk ook vrij gevaarlijk uit, als boze lesbiennes die ons zo de tent uit zouden gooien als we een verkeerd woord tegen Paulien zouden spreken. Of misschien helemaal niet, en is dit een nieuw excuus om maar niet te hoeven vertellen dat we echt te bedremmeld waren om op haar af te stappen. Ik ben namelijk een goede journalist, met m’n bek doorgaans op de juiste plek, maar als fan? Als fan ben ik verlegen, onhandig en vooral heel erg geimponeerd. Sorry Paulien, de volgende keer zal ik meer aandacht aan je besteden.

Advertenties

4 gedachten over “Fans!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s