Uncategorized

IJzige herinneringen

Komt de tocht er of niet? Heel Nederland vraagt het zich af en ook ik hoop, pieker en twijfel erover. Wat zou het geweldig zijn om het feest ditmaal goed mee te maken! De laatste keer was ik namelijk nog maar elf jaar oud. Niet echt een geschikte leeftijd om de Nacht van Leeuwarden te vieren, of om vijf uur ’s ochtends geΓ―nteresseerd voor de tv te hangen om de start te zien.

Mijn moeder daarentegen had wel de juiste leeftijd en ging met een buurvrouw de stad in. Β Om chocomel/koffie te drinken (want mijn moeder dronk in mijn onschuldige jeugdherinnering geen Beerenburg of bier), om snert, rookworst en ander lekkers te eten en vooral om te vieren dat Leeuwarden -en de rest van Friesland- zo’n geweldig feest organiseerde. Ze was aan het eind van de nacht thuis en heeft in de woonkamer op de bank gelegen. Met een half oog heeft ze de tocht op tv gevolgd. Toen de finish in beeld kwam heeft ze mij en mijn broer meegenomen naar de Bonkevaart. Om het allemaal mee te krijgen, om er deel aan te nemen, om een te zijn met de massahysterie die toen ongetwijfeld heerste in Friesland. Dus wij aan de wandel naar de Bonkevaart. Voor ons was dat ongeveer anderhalve kilometer lopen. Koud had ik het, maar ik was toch ook erg nieuwsgierig.

Bij De Bonke stond een enorme mensenmassa. Hoe kwamen we daar ooit doorheen? Zo kon ik toch niks zien? Mijn moeder bleek erg doortastend en leidde ons over het ijs naar het met sneeuw bedekte weiland aan de andere kant van De Bonke. Veel heb ik er uiteindelijk niet van gezien. Ik weet nog dat ik, of tussen de benen van mensen door, of tussen twee hoofden van mensen door, een aantal zeer snelle mannen heb langs zien schaatsen. Zoef! En weg waren ze weer. Er klonk gejuich, en dat was het. Ik hoorde achteraf pas wie de tocht had gewonnen, en vergat het direct weer.

En mijn moeder, die had wellicht toch een beetje te diep in het glaasje gekeken. Ze viel namelijk pardoes met haar achterhoofd op het ijs. Gelukkig heeft ze er niks aan overgehouden, maar voor dit jaar moet ze het nachtelijk doorhalen maar aan mij overlaten!

UPDATE: De Elfstedentocht gaat niet door. Het is te onveilig, het ijs is nog niet dik genoeg. Zondag treedt alweer een dooiperiode op dus voorlopig gaat het niet lukken dit jaar. Jammer.

Advertenties

Een gedachte over “IJzige herinneringen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s