Uncategorized

De oldtimers

Gewapend met pen en kladblok, fietsend in weer en wind, met een lange, beige jas met hoge kraag en bolhoed op achter het nieuws aan jagen. Wanneer het nieuws eenmaal achterhaald was, kon met een “Stop de persen!” nog snel een scoop op de voorpagina geplaatst worden.

Dat is het beeld dat ik vroeger van journalisten had. Mannen (hoe seksistisch gedacht van mij) die met een oor aan de telefoon de laatste quotes verzamelen en met hun hand al naar de deur reiken om zo spoedig mogelijk achter hun bronnen aan te kunnen. Het uitwerken van een artikel gaat natuurlijk op een typemachine.

Dit is een behoorlijk achterhaald, geromantiseerd beeld van de werkelijkheid. Daar kwam ik direct achter toen ik als tiener een open dag bij de Leeuwarder Courant bezocht. Wat zag de redactie er flitsend uit! Mannen en vrouwen werken, uiteraard, samen en het typen gebeurt op een computer. In een vitrinekast stonden wel enkele typemachines tentoongesteld, maar ik kreeg het idee dat ze dit meer deden als knipoog naar het verleden dan om nostalgische redenen. Na twee stages, een korte periode als redacteur bij de Harlinger Courant en freelance-opdrachten heb ik een redelijk beeld hoe een doorsnee journalist te werk gaat. En wat die draagt. De geromantiseerde trenchcoat komt hier en daar nog wel voor, maar dan meer onder de hippe, jonge stagiaires als fashion statement, niet uit gemakzucht of omdat een trenchcoat het beeld van ‘de’  journalist zo lekker versterkt. “Stop de persen” wordt nergens geroepen en een bolhoed heb ik nergens gespot.

Zijn ze er nog? Journalisten van de oude stempel? Die wel het liefst gewapend met pen en blocnote in plaats van een iPhone op pad gaan en die gehuld in trenchcoat door weer en wind fietsen om nieuws na te jagen? Met een enorm netwerk waarmee ze van alle kanten tips krijgen ingefluisterd? Ik heb erover gehoord, over een journalist die gewoon een redactie op is gelopen en haar diensten aanbood, tegen tarieven waar een stagiaire nog de neus voor op zou halen. Ze veroverde uiteindelijk haar eigen plekje op de redactie door uithoudingsvermogen en een flinke dosis talent. Bij mijn weten werkt ze nog steeds voor dezelfde krant.

Ze bestaan ongetwijfeld nog altijd, deze oldtimers van de journalistiek. Veilig weggestopt onder een trenchcoat met hoge kraag en bolhoed. Mijn rolmodellen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s