Recensie: Vele hemels boven de zevende

Griet op de Beeck – Vele hemels boven de zevende: uitgeverij Prometheus

Na Kom hier dat ik u kus wist ik: ik wil meer van Griet op de Beeck lezen. Helaas duurde het tot nu dat ik een volgend boek van haar las. Ik had zoveel goede dingen gehoord over Vele hemels boven de zevende, maar vond nooit de tijd. Nu gelukkig wel, en dat is maar goed ook want het is een boek om langzaam, op je gemak en intens van te genieten.

Het boek beschrijft het leven van vijf personages, elk gerelateerd aan elkaar. Zo is er Lou, een tiener die moeilijk haar draait vindt op de nieuwe school. Ze valt buiten de groep, voelt zich alleen en weet niet hoe ze een ingang moet vinden. Lou praat veel met haar tante Eva. Zij is alleenstaande, werkzaam als therapeute in de gevangenis en desperaat op zoek naar liefde, erkenning en een thuis. Het zit haar echter niet mee. Mannen zien haar niet staan, en als ze al eens op date gaat, eindigt dit standaard in teleurstelling. Haar zus Elsie heeft het wat dat betreft beter voor elkaar. Ze is getrouwd, moeder van onder andere Lou, en werkt in de kunst. Toch zit ook zij niet lekker in haar vel. Haar echtgenoot is veel van huis, de zorg van de kinderen komt daardoor op haar schouders en ze voelt zich genegeerd als echtgenote, als vrouw.

Wanneer Casper, een kunstenaar, dan ook interesse in haar toont -ook al is hij zelf ook getrouwd- is er niet veel voor nodig om de liefde te doen ontvlammen. Ze storten zich in een gepassioneerde affaire, zonder daarbij rekening te houden met hun geliefden. Hun egoïsme zorgt voor intens geluk, maar heeft ook zijn kanttekeningen. Hoe ver zijn zij beide bereid te gaan voor hun eigen liefdesgeluk? En dan is er Jos, de vader van Eva en Elsie. Hij is alcoholist, kampt met een groot geheim betreffende zijn gehandicapte neef, kan zijn vrouw eigenlijk niet uitstaan maar berust zich in zijn lot.

velehemelsbovende7e

“Uw kunst is geestig, soms, en om te janken zo triest, op andere momenten -en af en toe op dezelfde.”

Ik heb Vele hemels boven de zevende twee keer gelezen, en beide keren was dat een bijzonder prettige ervaring. Op de Beeck heeft een rauw, puur, intiem en ontroerend verhaal geschreven over de zoektocht naar het ultieme geluk. De een slaagt hier wel in, de andere niet. En vooral de gevallen waarin dit niet lukt, zijn uiterst schrijnend. Om te janken zo triest, zoals bovenstaande quote zo treffend samenvat. Met name Eva, de lelijke, onzekere en zo naar liefde hunkerende Eva, steelt het verhaal. Of beter gezegd: draagt het verhaal. Haar vertellingen springen eruit. Door het verdriet dat eruit blijkt, de ellende die ze steeds opnieuw verdringt, de teleurstellingen die ze steeds moet verwerken. Dat ze steeds dapper door moet want:

“Ik ben altijd lief. Dat is mijn grootste kwaliteit.”

Door de delen waarin haar vader Jos vertelt over zijn leven, wordt duidelijk hoe de jeugd van Eva en Elsie was, en hoe dit hen heeft gevormd voor hun volwassen leven. Elsie is harder, egoïstischer maar tegelijkertijd net zo zwak in de liefde. Dat ze zich in een affaire met Casper stort, is dan ook haar grote wake up call. Waar is ze eigenlijk mee bezig? Wat wil ze in het leven en hoe zorgt ze ervoor dat ze dit krijgt? Op de Beeck weet met verbluffend goed inzicht in de menselijke psyche de levensverhalen op te tekenen van ronduit ongelukkige mensen, zoekend naar een houvast in het leven. Het is schrijnend, vertederend, hier en daar ronduit komisch maar altijd met een vleugje verdriet. Vele hemels boven de zevende is een triest maar schitterend verhaal. Een verhaal dat je onder de huid kruipt, en nog wekenlang naspookt.

“Mijn hart is blauw van de kou.”

Het einde, het grote epos waar 300 pagina’s naartoe wordt gewerkt, is even onomkeerbaar als schokkend. Wat had ik het graag anders gezien. Wat had ik graag een positiever einde gewenst voor allen die worden opgevoerd in dit meesterlijke verhaal. Dat het echter anders eindigt, is treffend en passend voor het leven an sich. Een bikkelharde les, maar o zo wonderschoon genoteerd. Ik vermoed dan ook dat het niet bij twee keer lezen blijft. Dit is een boek waar je bij telkens weer nieuwe dingen ontdekt. Het is bij vlagen direct, vulgair, bot maar dan direct erna weer schitterend, scherp en ontroerend. Wat een boek!

Vele hemels boven de zevende – Griet op de Beeck €12,50

Recensie: De meisjes

Emma Cline – De meisjes: uitgeverij Lebowski

Hypes kunnen twee kanten op: ofwel ze zijn terecht, ofwel het boek in kwestie valt tegen. Zo ook met De meisjes. Ik had er al veel over gehoord, en zelfs een eerste leespoging gedaan maar ik kwam er nog niet goed in. Nu heb ik het boek alsnog uitgelezen; hoe beviel dat uiteindelijk?

De meisjes is een roman over een tienermeisje, Evie. Zij is veertien jaar oud, heeft gescheiden ouders en zit niet lekker in haar vel. Ze woont bij haar moeder, maar die kijkt nauwelijks naar haar om, blij met haar tweede kans op een leven voor zichzelf. Evie heeft een beste vriendin, Connie, maar door een ruzie raakt het contact verwaterd. Hierdoor blijft er niemand over met wie Evie contact heeft. Wanneer ze in het park rondhangt, ziet ze op een goede dag drie jonge vrouwen langslopen. Vooral de vrouw met lang, bruin haar, Suzanne, maakt indruk op Evie. Zij wil net zo onbevangen en vrij zijn. In plaats daarvan zit ze vast in haar tienerjeugd, onbegrepen en voor haar gevoel ongewenst door iedereen die ze kent.Ze raakt geobsedeerd door de vrouwen, en met name Suzanne spreekt erg tot Evies verbeelding.

Dan weet ze contact te leggen, en wordt ze min of meer opgenomen in de groep. De andere vrouwen, Debbie en Hannah, verwelkomen haar en nemen haar mee naar de ranch waar ze wonen. Hun leider is Russell, een charismatische man van wie iedereen onder de indruk is. Hij heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de groep vrouwen, en in het bijzonder Suzanne. Ook Evie is onder de indruk. Van zijn aura, de manier waarop hij spreekt, en met name zijn boodschap over gelijkheid en liefde. Maar de idylle op de ranch begint naarmate de tijd verstrijkt barstjes te vertonen. Russell krijgt ruzie met een belangrijke muzikant, die hem beloofde een platencontract te bezorgen. Wanneer dit niet doorgaat, is dit het startsein voor een reeks gewelddadigheden die de wereld zullen schokken. De rol die Evie hierin speelt, achtervolgt haar jaren later nog steeds. Wat is er gebeurd? Waarom en wanneer ging het mis? En had het geweld voorkomen kunnen worden?

meisjes

Ik zal het eerlijk toegeven: dit boek gaf mij de kriebels. De psychologie van Evie en de vrouwen is zodanig diep opgetekend dat het allemaal wel erg levensecht overkomt. Daarnaast leg je vrij snel de connectie met Charles Manson en de moorden die hij zijn sekteleden liet plegen. Deze combinatie zorgt voor een naargeestig gevoel tijdens het lezen. Maar het zorgt tevens voor een onuitlegbaar aantrekkelijk verhaal. Waar ik in eerste instantie aan de toonzetting en het gevoel van ongemak moest wennen, omarmde ik dit de tweede keer dat ik begon met lezen. Gevolg: ik kon niet ophouden met lezen. En op momenten dat ik niet las, spookte het verhaal door mijn hoofd.

Evie is een perfect uitgewerkt personage, haar denkwijze, gevoelens, twijfels en emoties zijn zo levensecht opgetekend dat het lijkt of ze voor je staat. Iedere vrouw herkent de onzekerheden die je als tiener had, het gevoel ergens bij te willen horen, de onduidelijkheden van de grote wereld die op je afkomen en waar je, zonder goed houvast, grip op moet zien te krijgen. Het is begrijpelijk dat de commune van Russell, de enige plek waar ze in haar waarde wordt gelaten, zo aantrekkelijk is. Dusdanig aantrekkelijk dat ze haar eigen normen en waarden overboord gooit en steeds verder de grens van het toelaatbare opzoekt.

Dat het boek toewerkt naar een gruwelijke, gewelddadige gebeurtenis, is ondergeschikt aan de psychologische inslag die Cline zo perfect verwoord. En dat is prettig. Ik begon namelijk in het boek met het vermoeden dat het geweld de boventoon zou voeren. Maar dat is allerminst zo. Evie, haar gevoelens, tieneronzekerheden en de aantrekkingskracht van het foute zijn de belangrijkste factoren en hiermee heeft Cline mij definitief over de streep getrokken. Wat een prachtig, diepzinnig en uitvoerig beschreven boek. Het is een naargeestig, ongemakkelijk boek, maar daardoor des te interessanter. De meisjes is met recht een van de meest intrigerende boeken die ik las. Kortom: een aanrader. Zonder meer.

De meisjes – Emma Cline €19,99

Een half jaar mama

Alweer een half jaar mama. Mason is vandaag alweer zes maanden oud, wauw! Wat vliegt de tijd voorbij. En dat is ergens heel leuk (want wat kan ‘ie al veel!) maar ook helemaal niet (want wat gaat het snel! Ik hoef maar met mijn ogen te knipperen en Mason is alweer helemaal anders). Boven alles ben ik dolblij, debiel gelukkig dat ik alweer een half jaar de trotse mama ben van mijn prachtige zoontje. 

Wat gebeurt er veel in een half jaar, wat is ons leven anders geworden. Maar ik kan me totaal niet meer voorstellen hoe het leven eruit zag zonder onze zoon. Een half jaar mama zijn heeft me veranderd, in mijn kern. Dat ik zoveel liefde voor zo’n klein wezentje, MIJN wezentje, kan voelen is onvoorstelbaar en amper in woorden uit te drukken. Mason is mijn einde van de regenboog, mijn pot goud, mijn hart. Vanaf het moment dat hij geboren werd ben ik verliefd, en dat zal ik altijd blijven.

mason6mnd

Want wat is hij knap, en leuk, en lief, en schattig en mooi en fantastisch, en geweldig, en eigenlijk al het positieve wat ik maar kan bedenken. Wij hebben echt een ontzettend leuk, makkelijk, lief en vrolijk zoontje. Zodra hij zijn oogjes opendoet ’s ochtends en ons ziet, breekt er een grote lach door op zijn gezicht, en die is er de rest van de dag heel moeilijk af te krijgen. Behalve als hij honger heeft, haha mijn God wat kan ons zoontje huilen om eten. Alsof ‘ie in een derdewereldland woont en aan zijn lot wordt overgelaten. Gepassioneerd, intens verdrietig huilen. Gelukkig is dat, zodra het flesje met melk in zicht is, direct voorbij en kan hij niet wachten de eerste slok te nemen. Jup, ons zoontje is een veelvraat, en wat dat betreft breekt nu een ontzettend leuke tijd aan, met bijvoedingen geven in de vorm van fruit, groente, soepstengels, rijstwafels, broodkorsten en andere hapjes.

Het is zo prachtig om te zien hoe mijn zoontje zich ontwikkelt, steeds meer kan, steeds meer doet en steeds meer de interactie opzoekt. Wij zijn uiteraard twee apetrotse ouders, en ik heb bij elke vooruitgang (of wat ik denk dat vooruitgang is) de neiging om als een cheerleader op en neer te springen en ‘GOEDZO MASON!’ te roepen. Toen hij onlangs ‘baba’ zei, zat ik er direct met mijn telefoon naast, wachtend, hopend en aanmoedigend om het vooral nog eens te ‘zeggen’, maar het enige dat volgde was een hoop geflieber.

Ach, ik kan nog alinea’s en alinea’s doorgaan maar het feit is en blijft dat wij een ontzettend gaaf, leuk, cool, knap, fantastisch kind op de wereld hebben gezet. En daar genieten we met volle teugen van. Ik kan niet wachten op de toekomst, om te ontdekken wat voor stem hij heeft, wat voor jongetje hij zal worden, wat zijn interesses en dromen zijn en hoe hij zich nog verder zal ontwikkelen. De toekomst ligt aan onze voeten, en Mason is ons stralende middelpunt. Op naar nog veel meer mijlpalen! *einde gezwijmel* 

De volgende fase van mijn Murakami-project

Met Slaap zit het erop. De in het Nederlands vertaalde romans van zijn hand zijn op. Ik heb ze allemaal gerecenseerd. Wauw. Wat is dat ongelooflijk snel gegaan! Vierentwintig maanden, drieëntwintig recensies (want: één maand kraamreces). Hoe is het mij bevallen en hoe nu verder?

Toen ik aan mijn project begon beloofde ik: ik ga alle romans van Haruki Murakami lezen en recenseren, elke maand op de 20e. En als ik daar doorheen ben, volgt ook zijn non-fictieve werk, dat nog niet in het Nederlands is vertaald. En op dat punt ben ik nu beland. Wat zijn mijn plannen?

Het wordt meer en meer een Murakami-regenboog.

Mijn Murakami-regenboog, die maandelijks groeit.

Lezen voor mijn plezier: Dat is zo’n beetje mijn motto voor de rest van het jaar. Ik merk dat ik -mede door de geboorte van mijn zoontje- minder toe kom aan lezen, laat staan bloggen. Daarom heb ik besloten de druk voor mezelf van de ketel te halen. In plaats van door te gaan met op elke 20e van de maand een non-fictie boek van Murkami te recenseren (wat wel mijn oorspronkelijke bedoeling was) ga ik dat niet doen. Ik ga de non-fictie nog wel lezen, maar in mijn eigen tempo. Ik merkte namelijk de laatste maanden dat het perse moeten lezen van een Murakami mij tegen begon te staan. Niet zozeer zijn boeken, allerminst juist, maar het verplichte deel ervan. Soms stond mijn hoofd namelijk naar een heel ander soort verhaal, of kwam het totaal niet uit qua planning.

Dat omzeil ik nu door mezelf de ruimte te geven zelf de momenten te kiezen waarop ik Murakami’s non-fictie wil lezen. Underground, een boek over een terroristische aanslag in de metro van Tokyo, staat hierbij hoog op mijn verlanglijstje. Maar een biografie over Murakami bijvoorbeeld ook. Naast non-fictie van Murakami zelf, wil ik ook ander Murakami-gerelateerd werk lezen. Mijn verlanglijstje:

  1. Mark Mussari – Haruki Murakami
  2. Matthew Carl Stretcher – The Forbidden Worlds of Haruki Murakami
  3. Haruki Murakami – Underground
  4. Haruki Murakami – Vintage Murakami
  5. Walter Isaac – The Wit and Wisdom of Haruki Murakami – Haruki Murakami Quotes

Er gaat dus een gat vallen op de 20e. Even wennen, maar ach, alles went. Ook voor jullie, daar ben ik van overtuigd. En mocht het toch voorkomen dat ik een boek van/over Murakami lees, dan zal ik deze -volgens traditie- alsnog op de 20e online zetten. Ook als er een nieuwe roman van Haruki Murakami verschijnt, zal ik deze op de 20e online zetten, ook als ik deze eigenlijk al veel eerder uit heb. Ik ga het ‘gat’ (groot woord) niet vullen met iets anders, niet halsoverkop aan een ander blogproject beginnen.

Ik heb wel gedacht over het starten van een ‘Aziatische literatuur’-moment op mijn blog, aangezien ik de laatste tijd ook wel veel Aziatische auteurs in huis heb gehaald, dan wel boeken over Azie of die zich in Azie afspelen ga lezen. Maar ik heb vooralsnog besloten dit niet door te zetten. Want: het is dan weer zo’n verplichting, en niet meer een vrij, los idee waarmee ik aan de slag ga. In plaats daarvan ga ik gewoon lekker lezen, genieten, recenseren en bloggen. En ik hoop van harte dat jullie met me mee blijven lezen en genieten!

Lees hier mijn recensies van Haruki Murakami terug:

Recensie: Het nest

Cynthia D’Aprix Sweeney – Het nest: uitgeverij Ambo Anthos

Geld. Het heeft al eeuwenlang een onweerstaanbare invloed op mensen, en betekent veelal macht. Wie geld heeft is machtig, heeft iets te betekenen. Wordt gelukkiger geacht. Maar is dat wel zo? Geld kan ook veel ellende brengen, getuige deze roman van Cynthia D’Aprix Sweeney. Veel ellende.

Een typisch New Yorkse upperclass familie, bestaande uit kinderen Melody, Bea, Jack en Leo Plumb, krijgt te kampen met geldproblemen. Niet het soort geldproblemen dat Jan Modaal heeft, maar rijke families met een erfenis. Leo is het zwarte schaap van de familie, de bengel, degene die altijd in de problemen zit. Zo nu ook. Na een auto-ongeluk, dat zeer ongelukkig afliep voor zijn vrouwelijke medepassagier, moet de familie noodgedwongen het erfenispotje voor de kinderen aanboren om uit de problemen, oftewel publiciteit, te blijven. Dit heeft als gevolg dat het erfenisdeel waar de broers en zussen op rekenden, en hun leven dus ook op instelden, flink is ingekort.

En dat blijkt noodlottig voor hen allen. Een huis met dubbele hypotheek dat niet afbetaald kan worden, een pensioen dat niet meer haalbaar is, geheimen die een relatie kunnen beëindigen; de Plumbs staan voor een zware periode in hun leven. Alles is erop ingericht dat ze hun erfenis ontvangen, op het moment dat de jongste zus, Melody, veertig wordt. Ze zetten dan ook alles op alles om Leo over te halen met een plan te komen het geldtekort aan te vullen. Maar hoe overtuig je een broer die liever zijn hoofd in het zand steekt dan zijn handen uit de mouwen? En zelfs al zou Leo bereidwillig zijn, wat voor plan biedt hem binnen afzienbare tijd genoeg geld om zijn familie tevreden te houden?

hetnest

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: Het nest is een waanzinnig interessant en ijzersterk geschreven. Er komen allerhande thema’s aan bod, die elk even goed zijn uitgewerkt. Bovendien gebeurt er meer dan genoeg om de aandacht van de lezer vast te houden, om de lezer aan de pagina’s gekleefd te houden. Leo, Melody, Bea en Jack zijn elk intrigerende personages, en het is erg prettig te lezen hoe Sweeney hen elk hun eigen, unieke geluid geeft. En die geluiden zijn aangenaam, zeer aangenaam.

Ik vind het lastig een recensie te schrijven over een boek waar ik zo enthousiast over ben, bang om in superlatieven te vervallen, maar ik ben gewoon heel blij dat ik mijn shopverbod voor dit boek heb opgeheven. Het nest spreekt tot de verbeelding, is creatief opgezet, met bijzondere verhaallijnen en sprongen in de tijd en constateringen en observaties die absoluut de moeite waard zijn om te lezen, en dan nogmaals te lezen. Gewoon, omdat ze zo treffend zijn. Sweeney brengt de familie tot leven als een volleerd schrijfster -hoewel dit haar eerste roman is- en schrijft met een gezonde dosis humor over het leed dat haar personages overkomen, zonder cynisch te worden. De humor is net scherp genoeg. Het nest is vindingrijk, gewaagd en, ik zei het al eerder, ijzersterk.

Vele uitgeverijen menen dat ze ‘The Great American Novel’ hebben gepubliceerd, maar dat geldt wat mij betreft enkel voor Het nest. Het boek is treffend, recht voor zijn raap en laat genadeloos zien welke waarden en normen overheersen in Amerika en hoe de ‘gewone’ Amerikaan hier invulling aangeeft, ondertussen The American Dream, over rijkdom en geluk, achterna jagend. Het nest is een fantastische roman, die ik iedereen aanraad.

Het nest – Cynthia D’Aprix Sweeney €19,99

Recensie: In een donker donker bos

Ruth Ware – In een donker donker bos: uitgeverij Luitingh Sijthof

Verhalen die zich afspelen in een bos zijn over het algemeen niet de vrolijkste verhalen. Zeker niet als het een thriller betreft, over mensen die met elkaar opgesloten zitten in een huis, midden in een donker donker bos. In een donker donker bos belooft dan ook veel goeds. Maar of het mijn hooggespannen verwachtingen waarmaakt?

De hoofdpersoon is Nora, een romanschrijfster die nog weinig naam voor zichzelf heeft gemaakt en veelal op zichzelf leeft. Veel contact met oud-schoolvriendinnen heeft ze niet. Ze is dan ook verbijsterd als ze een uitnodiging ontvangt voor het vrijgezellenfeest van haar voormalig beste vriendin Clare. Ze hebben tien jaar geen contact gehad, en de manier waarop ze uit elkaar gingen is niet bepaald vriendelijk geweest. Waarom wordt Nora uitgenodigd voor het feestje? Haar nieuwsgierigheid wint, en ze besluit, samen met Nina, die ze ook kent van vroeger, naar het feest te gaan. Het is een vrijgezellenweekend, in een afgelegen huis midden in het bos in de buurt bij Newcastle.

Daar aangekomen neemt het weekend een onverwacht gewelddadige wending. Nora wordt wakker in het ziekenhuis. Ze heeft blauwe plekken op haar lichaam die ze niet kan verklaren en ze kan zich niet herinneren wat er dat noodlottige weekend is gebeurd. Slechts mondjesmaat komen haar herinneringen terug. Dan hoort ze de verpleegkundigen spreken over moord. Er is iemand overleden tijdens het weekend, maar wie? En waarom? En wie heeft de moord gepleegd? Nora doet haar best zich zoveel mogelijk te herinneren, maar er is iets belangrijks wat ze over het hoofd ziet. Een connectie met het verleden, dat alle verhoudingen op scherp kan zetten. Komt ze op tijd achter de waarheid?

ineendonkerbos

In een donker donker bos is een razend spannende thriller, en absoluut een van mijn favorieten van dit jaar. Het is intrigerend, spannend, onderhoudend en Ware heeft de psychologie van vrouwenvriendschappen, en onderlinge verstandhoudingen, uitstekend uitgewerkt. De onrust en het ongemakkelijke gevoel dat Nora de hele tijd dat ze in het huis verblijft, ervaart, wordt jouw gevoel. Wordt jouw ongemak, jouw onrust. Het past bij de stijl van Ware, die dicht op de huid van haar personages is, wat de geloofwaardigheid ten goede komt.

Ware heeft haar thriller slim opgedeeld, in periodes waarin Nora in het ziekenhuis ligt en haar geheugen probeert terug te krijgen, en periodes waarin het verblijf in het huis wordt beschreven. Met name deze laatste delen zijn interessant. De onderliggende spanningen en het in stand houden van een perfect plaatje van iedere aanwezige zijn erg nauwkeurig uitgewerkt en dragen bij aan de spanningsopbouw. Je voelt namelijk in elke vezel van je lichaam dat er iets niet klopt. Naast Nora, Nina en Clare zijn er een aantal andere personages en ook die zijn goed uitgewerkt, ongeacht de grootte van hun rol in het verhaal.

Wat kan ik meer zeggen dan dat In een donker donker bos gewoon uitstekend in elkaar zit, heerlijk leest en bovenal razend spannend is? Ware heeft behoorlijk indruk gemaakt, en het is niet voor niets dat deze thriller wordt verfilmd, met Reese Witherspoon als producent. Ik kan niet wachten om te zien hoe dit spannende verhaal verbeeld wordt.

In een donker donker bos – Ruth Ware €19,99

Must reads: september

Een nieuwe maand een nieuwe lijst must reads. Vijf nieuwe to read boeken. Boeken die ik wil lezen, boeken die op mijn NTL-lijst komen en boeken waarvan ik verwacht dat ze meerdere mensen zullen aanspreken.

1: Denis Theriault – De eenzame postbode: uitgeverij Meulenhof
eenzamepostbode
Ik heb echt ongelooflijk veel zin om dit boek te lezen. De omslag is werkelijk schitterend, en het verhaal zelf spreekt ook tot de verbeelding. Het lijkt me een erg indringend, ontroerend en raadselachtig boek. Een verhaal voor liefhebbers van Murakami, en Ammaniti: vreemd maar wel lekker. Het verhaal: “Door stiekem enveloppen open te stomen en de brieven te lezen, heeft postbode Bilodo een manier gevonden om te ontsnappen aan zijn eenzame en eentonige leven. Het geeft hem een kijkje in het leven van anderen, in het bijzonder dat van Ségolène. Zij schrijft en ontvangt haiku’s van Gaston, een meesterlijk dichter. Bilodo raakt steeds meer gefascineerd door de fijne poëtische taal en de brieven die de twee geliefden elkaar op afstand sturen en langzaam wordt hij verliefd op Ségolène. Het blijkt echter slechts een kwestie van tijd tot de hele wereld om hem heen instort.”

2: Cynthia D’Aprix Sweeney – Het nest: uitgeverij Ambo Anthos
hetnest
Opnieuw zo’n schitterende omslag! Het boek interesseert me dusdanig dat ik mijn eigen boekshopverbod hiervoor opzij heb geschoven. Jawel, ik heb gezondigd. Nu maar duimen dat het de moeite waard is geweest. Ik vermoed zelf van wel. Het verhaal: “Elke familie heeft zo haar problemen. De Plumbs alleen wat meer dan andere. Na jaren van onderhuidse spanningen barst uiteindelijk de bom wanneer Melody, Beatrice en Jack Plumb in een restaurant hun charismatische maar roekeloze broer Leo opwachten, die net uit een afkickkliniek komt. Een paar maanden daarvoor heeft Leo, dronken achter het stuur, een ongeluk veroorzaakt met ernstige gevolgen voor zijn jonge bijrijdster. De kosten daarvan hebben een groot gat geslagen in de erfenis waarop iedereen had gerekend. Lukt het Leo’s broer en zussen om hem zo onder druk te zetten dat hij het verdampte geld terugverdient?”

3: Maartje Wortel – Goudvissen en beton: uitgeverij Das Mag
goudvissen
Het verhaal van dit boek is eigenlijk niet te achterhalen. De enige informatie op de site van de uitgeverij is: “In de muziekwereld gebeurt het regelmatig: artiesten als Radiohead en Beyoncé kwamen dit jaar uit het niets met een nieuwe plaat. Het schept creatieve onafhankelijkheid, nieuw werk kan vrijelijk worden gelanceerd. Goudvissen en beton lijkt in die zin het meest op de mixtapes die rappers tussen albums als verrassing uitbrengen — werken die uitblinken in hun nonchalance en speelse vrijheid.In dezelfde bevlogen geest lanceert uitgever Das Mag nu — in samenwerking met Tilt Festival— onaangekondigd dit nieuwe boekje van Maartje Wortel. Het is Wortel op haar best: een oneindig verhaal, een duizelingwekkende ballade, een pamflettistische overpeinzing.” Het enige dat verder nog bekend is, is dit: Wortel verbleef eerder dit jaar vier dagen in Tilburg en verwerkte haar ervaringen in Goudvissen en beton, waarin de stad plotseling een zee heeft. Het mysterieuze vind ik erg aantrekkelijk. Fijn, nieuw leesvoer van Wortel. IJstijd beviel erg goed, dus ik ontdek graag meer van haar hand.

4: Carla Norton – Het recht van de sterkste: uitgeverij De Fontein
rechtvdsterkste
Yes, een nieuwe thriller van Norton. Haar eerste thriller, Langs de afgrond, was bijzonder spannend. Dit is het directe vervolg op die eerste thriller. Het verhaal: “Reeve werd jaren geleden door Daryl Wayne Flint ontvoerd en jarenlang in zijn kelder gemarteld. Inmiddels is ze hersteld van alle trauma’s, ze studeert en heeft haar leven weer op de rit. Flint zit opgesloten in een psychiatrisch ziekenhuis en lijkt een modelpatiënt te zijn. Maar ondertussen plant hij zijn volgende move. Wanneer hij ontsnapt weet hij binnen 24 uur iemand uit zijn verleden te vermoorden. Reeve’s ergste nachtmerrie wordt hiermee bewaarheid en ze wordt overspoeld door beelden die ze zich liever nooit meer had herinnerd. Hoe graag ze Flint ook wil vergeten, niemand kent hem zo goed als zij. Flint weet uit handen van de autoriteiten te blijven en laat een bloedig spoor van steeds meer slachtoffers achter zich. Reeve realiseert zich dat zij de enige is die hem kan stoppen.”

5: Dagmar Valerie – Liever met lef: uitgeverij Kok
lievermetlef
Wie kent haar niet? Dagmar Valerie, blogster op bydagmarvalerie.nl. Ze inspireert met positieve, vrolijke blogs, is openhartig over haar leven en deelt lief en leed met haar volgers via haar social media kanalen. Wat altijd opvalt is dat ze zo ontzettend positief in het leven staat, wat er ook op haar pad komt. En daar wil ik -uiteraard- graag meer over lezen. Nu verschijnt er een heus boek van haar hand, en ik kijk er met veel plezier naar uit. Het verhaal: “In ‘Liever met lef‘ inspireert blogger Dagmar Valerie je om positief in het leven te staan en altijd te blijven dromen. Haar eigen levensverhaal is hierin de rode draad. Het leven voor de volle 100% leven, hoe doe je dat? Niet alleen door je hart te volgen, maar ook door kwetsbaar te zijn, positief te denken en door te zetten. Met motiverende quotes, leuke lijstjes en fijne tips om niet alleen te dromen, maar vooral ook te doen. Wat staat er op jouw bucketlist? Volg je hart en maak je dromen waar, leef met lef!”